نظر من در مورد درمان با نور قرمز (و چرا تغییر کرده است)

من برای اولین بار در مورد درمان با نور قرمز بیش از یک دهه پیش نوشتم، مدتها قبل از اینکه در رسانه های اجتماعی مد شود. در آن زمان، من عمیقاً در سفر شفابخش خودم با هاشیموتو بودم و سعی می‌کردم بفهمم که چرا بدنم اینقدر تخلیه می‌شود و چه کاری می‌توانم برای حمایت از آن در سطح ریشه انجام دهم.

نور قرمز درمانی یکی از ابزارهایی بود که در این فصل استفاده کردم. و در حالی که من هنوز معتقدم که می تواند فوق العاده مفید باشد، دیدگاه من تغییر کرده است. من دیگر آن را اساساً به عنوان “درمان مبتنی بر دستگاه” نمی بینم. در عوض، من نور قرمز را به عنوان بخشی از یک گفتگوی بسیار بزرگتر در مورد نور و میتوکندری می بینم. به خصوص اینکه بسیاری از ما چقدر از محیط طبیعی روشنایی که بدنمان برای آن طراحی شده است، جدا هستیم.

در حالی که دستگاه های چراغ قرمز هنوز یک ابزار قدرتمند هستند، راه حل ساده تر و ساده تری برای بهره مندی از مزایای آن وجود دارد.

واقعاً درمان با نور قرمز چیست (بدون تعمیر اساسی)

درمان با نور قرمز که به آن تعدیل نوری نیز می‌گویند، به استفاده از طول موج‌های خاص نور قرمز و نزدیک به فروسرخ برای تأثیرگذاری بر عملکرد سلول‌های ما اشاره دارد. بخش عملکرد سلولی مهم است زیرا فقط به درخشش قرمز روی پوست شما مربوط نمی شود. این در مورد چگونگی تعامل نور با زیست شناسی ما در اساسی ترین سطح است.

متداول ترین طول موج های مورد بحث در دو محدوده قرار می گیرند:

• 620-700 نانومتر (نور قرمز مرئی)
• 700-1100 نانومتر (نزدیک به نور مادون قرمز)

این محدوده ها اهمیت دارند زیرا به طور متفاوتی به بافت ها نفوذ می کنند و به روش های مختلف با بدن تعامل دارند. برای درک اینکه چرا این مهم است، باید روی میتوکندری زوم کنیم.

ارتباط میتوکندریایی

زمانی که از هاشیموتو دوران نقاهت را می گذراندم، مجذوب میتوکندری شدم. ما اغلب می شنویم که آنها را به عنوان نیروگاه های سلول توصیف می کنند، اما این برچسب به سختی سطح را خراش می دهد. من آنها را نیروگاه های خورشیدی کوچک می دانم. آنها دائماً به تأثیرات محیطی از جمله نور پاسخ می دهند.

در داخل میتوکندری آنزیمی به نام سیتوکروم سی اکسیداز (CcO) وجود دارد. این نقش کلیدی در زنجیره انتقال الکترون ایفا می کند، که آخرین مرحله در تولید ATP، ارز انرژی قابل استفاده سلول است. هنگامی که تولید ATP مختل می شود، آن را از طریق خستگی، بهبودی آهسته تر، مقاومت ضعیف در برابر استرس، و همه نشانه های ظریفی که بدن در حال مبارزه است، احساس می کنیم.

اکسید نیتریک، که در مکان های مناسب (مانند کمک به گشاد شدن رگ های خونی) مفید است، گاهی اوقات می تواند به CcO متصل شود و تولید انرژی را کاهش دهد. در این زمینه، تقریباً مانند یک ترمز عمل می کند. نور قرمز و نزدیک به مادون قرمز توسط CcO جذب می شود. هنگامی که این اتفاق می افتد، نور می تواند اکسید نیتریک را در فرآیندی به نام تفکیک نوری جابجا کند. هنگامی که اکسید نیتریک آزاد می شود، جریان الکترون بهبود می یابد، پتانسیل غشای میتوکندری افزایش می یابد و تولید ATP افزایش می یابد.

به عبارت ساده، باتری سلولی با کارایی بیشتری شارژ می شود.

وقتی برای اولین بار این مکانیسم را فهمیدم، برایم روشن شد که چرا قرار گرفتن در معرض نور می تواند چنین تأثیرات گسترده ای داشته باشد. در طول روند بهبودی من، حفظ عملکرد میتوکندری در اولویت بود و نور قرمز یکی از چندین روشی بود که من به این موضوع نزدیک شدم.

سیگنال ها را در زیر سطح ثابت کنید

افزایش ATP تنها یک بخش از داستان است. نور قرمز همچنین مسیرهای سیگنال ثانویه ای را ایجاد می کند که بر التهاب، ترمیم و مقاومت سلولی تأثیر می گذارد. اغلب افزایش مختصری در گونه های فعال اکسیژن (ROS) وجود دارد. اگرچه ما اغلب ROS را مضر می‌دانیم، اما در این زمینه کنترل شده، آنها به‌جای آسیب به عنوان یک سیگنال عمل می‌کنند. آنها می توانند مسیرهای آنتی اکسیدانی را فعال کرده و به تنظیم سیستم های پاکسازی داخلی بدن کمک کنند.

نور قرمز همچنین بر سیگنال دهی کلسیم در داخل سلول ها تأثیر می گذارد. تغییرات کوچک در کلسیم در سلول های ما به عنوان یک سیستم ارتباطی عمل می کند. آنها به هسته می گویند که تولید پروتئین، ترمیم بافت و کاهش التهاب را هماهنگ کند.

این یکی از دلایلی است که اخیراً واقعاً روی ارسال سیگنال های ایمنی بدنم متمرکز شده ام. وقتی بدن ما احساس امنیت می کند، می تواند ترمیم و بازسازی شود. نور، به خصوص در طول موج مناسب، می تواند یکی از آن سیگنال های ایمنی باشد.

همه چراغ های قرمز یکسان نیستند

یکی از چیزهایی که در طول سال ها تحقیق و آزمایش آموخته ام این است که طول موج مهم است. زیاد

نور قرمز مرئی در محدوده 620 تا 670 نانومتر تمایل به جذب سطحی بیشتری دارد. به همین دلیل است که اغلب برای سلامت پوست، مانند خطوط ریز، زخم های سطحی و افزایش تولید کلاژن استفاده می شود. این طول موج ها تنها از چند میلی متر تا حدود یک سانتی متر در بدن حرکت می کنند. وقتی شروع به استفاده از پنل نور قرمز کردم، متوجه سفت شدن پوست شدم و جای زخم سزارین قدیمی‌ام بهتر بهبود می‌یابد.

نور مادون قرمز نزدیک، به ویژه در محدوده 800-850 نانومتر، عمیق تر نفوذ می کند. این باعث می شود که برای عضلات، تاندون ها، مفاصل و حتی اعصاب محیطی انتخاب بهتری باشد. حدود 810 تا 830 نانومتر اغلب بهترین نقطه در نظر گرفته می‌شود، زیرا در حین رسیدن به بافت‌های عمیق‌تر با CcO تعامل خوبی دارد.

در طول دوران نقاهت از هاشیموتو، هر دو محدوده را آزمایش کردم. من از نور قرمز برای حفظ سطح پوست و سطح و نور مادون قرمز نزدیک در بافت های عمیق تر از جمله ناحیه تیروئید استفاده کردم. من جلسات سیکل را انجام دادم و به احساسم توجه زیادی کردم زیرا این اثرات هورمتیک هستند. معنای کمی می تواند مفید باشد، اما بیشتر لزوما بهتر نیست.

این تجربه چیز مهمی را به من آموخت: نور قرمز زمانی که به طور متفکرانه و در زمینه استفاده شود بهترین عملکرد را دارد.

تحقیقات چه می گوید (و جایی که هنوز در حال رشد است)

برخی از مطالعات بزرگ وجود دارد که از درمان با نور قرمز برای درد و بهبودی اسکلتی عضلانی، به ویژه در ورزشکاران حمایت می کند. برخی از مطالعات بهبود نشانگرهای التهابی و امتیاز درد (با طول موج ها و دوزهای مناسب) را نشان داده اند.

همچنین تحقیقات نوظهوری در مورد سلامت دهان و درمان مخاطی وجود دارد که به نظر من بسیار جالب است. دیدن پروتکل های نور قرمز توسط دندانپزشکی تایید می کند که این فقط یک روند سلامتی نیست. در محیط های بالینی جدی گرفته می شود.

در عین حال، درمان همه چیز نیست. نتایج به شدت به طول موج، دوز، فاصله، زمان و ثبات بستگی دارد. در تجربه من، ناامیدی اغلب ناشی از استفاده از پارامترهای اشتباه یا انتظار جایگزینی عادات اولیه است. نور قرمز مکملی برای سلامتی است، نه جایگزینی برای موارد ضروری.

اینجا خورشید می آید

همانطور که بیشتر در مورد زیست شناسی شبانه روزی نوشته و منتشر کرده ام، به طور فزاینده ای متقاعد شده ام که محیط نور کلی ما ممکن است حتی مهم تر از هر درمانی باشد.

طلوع و غروب خورشید به طور منحصر به فردی سرشار از نور قرمز و نزدیک به مادون قرمز هستند. در این زمان ها، نور خورشید بیشتر از جو عبور می کند. این بیشتر طیف UV را فیلتر می کند و ترکیب نور را به سمت طول موج های قرمز و نزدیک به مادون قرمز تغییر می دهد. این بدان معناست که ما روزانه به صورت رایگان به این طول موج های مطلوب دسترسی داریم.

روال صبحگاهی من در حال حاضر تقریباً همیشه شامل بیرون رفتن در یک ساعت پس از طلوع خورشید است. این یکی از موارد غیر قابل مذاکره من شده است. من این کار را بدون عینک، تماسی یا عینک آفتابی و نه از طریق پنجره انجام می دهم زیرا شیشه قسمت هایی از طیف نور را فیلتر می کند. من مستقیم به خورشید خیره نمی شوم، اما اجازه می دهم نور محیط به چشمانم برسد.

من اغلب این را با هیدراتاسیون، حرکت سبک یا فقط پابرهنه ایستادن روی چمن می‌دانم. با گذشت زمان، متوجه شدم که با اولویت دادن به نور صبح، خواب من بهتر می شود، انرژی من پایدارتر می شود و مقاومت من در برابر استرس بهتر می شود.

غروب آفتاب نیز به یک مراسم مهم روزانه تبدیل شده است. گذراندن 10 تا 20 دقیقه در بیرون از خانه قبل از غروب به بدن ما کمک می کند تا عصر را آرام کند. سپس چراغ‌های داخل خانه را کم می‌کنم (آنها روی تایمر هستند) و تا حد امکان از نورهای بالای سر روشن پرهیز می‌کنم. این تغییر در اولویت دادن به نور طبیعی در اتاق‌های کتاب روز تأثیر کلی بیشتری نسبت به هر دستگاه به تنهایی دارد.

وقتی دستگاه ها هنوز هم می توانند مفید باشند

گفت من دستگاه های چراغ قرمزم را دور نینداخته ام. من در واقع به مجموعه ام اضافه کردم! من این دستگاه های چراغ قرمز را افزوده ای به کاری می دانم که قبلاً انجام می دهم. اگر به دنبال دستگاه چراغ قرمز هستید، توصیه می کنم به موارد زیر توجه کنید:

• طول موج
• انتشار (شدت سطحی)
• دوز کل انرژی
• فاصله از بدن
• مدت زمان جلسه

مؤثرترین جلسات نسبتاً کوتاه هستند، اغلب پنج تا پانزده دقیقه. برای نگهداری پوست، مطالعات معمولاً چندین بار در هفته از 630-660 نانومتر استفاده می کنند. برای ریکاوری مفاصل و عضلات 800-850 نانومتر معمولی است که اغلب چندین بار در هفته به مدت چند هفته قبل از باریک شدن استفاده می شود.

دستگاه های درمانی نور قرمز مورد علاقه من

در مرحله بهبودی، بیشتر از وسایل استفاده می‌کردم و آنها را به‌طور استراتژیک تغییر می‌دادم. اکنون من از آنها در صورت نیاز، برای درد عضلات، بهبودی هدفمند یا نگهداری گاه به گاه پوست استفاده می کنم. با این حال، آنها هرگز جایگزین زمان در فضای باز نیستند. من همچنین استفاده از این مسواک با نور قرمز را برای سلامت دهان و دندان بهتر شروع کردم.

در اینجا مواردی هستند که من شخصاً امتحان کرده ام و توصیه می کنم:

ایمنی، زمینه و گوش دادن به بدن شما

محققان نور قرمز و مادون قرمز نزدیک را برای سلامت چشم مورد مطالعه قرار داده‌اند، اما من در مورد قرار گرفتن در معرض شدید مستقیم به چشم‌ها محتاط هستم. من مستقیماً به تابلوهای چراغ قرمز خیره نمی‌شوم، اما چشمانم را باز نگه می‌دارم و به دور نگاه می‌کنم. من همچنین به گرما با طول موج های بالاتر در مادون قرمز نزدیک توجه می کنم.

مثل همیشه، هر کسی که باردار است، تحت درمان سرطان، استفاده از داروهای حساس کننده به نور، یا مدیریت یک بیماری پیچیده پزشکی است، باید با یک پزشک کار کند که مورد آنها را درک می کند.

یکی از بزرگترین درس های سفر من این است که زیست فردی اهمیت دارد. آنچه در دوران بهبودی هاشیموتو از من حمایت کرد، ممکن است لازم باشد برای شخص دیگری تطبیق داده شود.

افکار نهایی: با خورشید شروع کنید

پس از بیش از یک دهه نوشتن در مورد درمان با نور قرمز، دستگاه های آزمایشی و استفاده شخصی، رویکرد من ساده تر از گذشته است. سعی کنید با طلوع خورشید شروع کنید، سپس غروب خورشید را اضافه کنید. قرار گرفتن در معرض نور طبیعی می تواند یک عادت روزانه قبل از پوشیدن هر چیز دیگری باشد.

نور قرمز درمانی کلاهبرداری نیست و جادو نیست. مکانیسم ها واقعی هستند و تحقیقات امیدوارکننده است. اما در ارتباط با نشانه های نور خورشید و تغییرات اساسی (مانند نوشیدن آب کافی) بهترین عملکرد را دارد.

برای من، چراغ قرمز بخش حمایتی از بهبودی هاشیموتو بوده است. من همچنان به استفاده از دستگاه های چراغ قرمز به عنوان مکمل ادامه می دهم، اما عمدتا آن را از طلوع و غروب خورشید دریافت می کنم. هر چه بیشتر به دنبال سلامتی می‌روم، بیشتر متوجه می‌شوم که این موضوع مربوط به وسایل شیک نیست، بلکه مربوط به هماهنگ کردن بدن ما با ریتم‌های طبیعی است.

آیا تا به حال با نور قرمز درمانی آزمایش کرده اید؟ من دوست دارم در مورد آن در نظرات بشنوم!