آنتی بیوتیک ها: موارد مصرف، مقاومت و عوارض جانبی – Healthtipsalert

در مورد داروهای ضد عفونی چه فکر کنیم؟

تمام اطلاعات، آخرین اخبار پزشکی، به روز رسانی – از healthtipsalert

عوامل ضد عفونی که در غیر این صورت آنتی باکتریال نامیده می شوند، داروهایی هستند که رشد ارگانیسم های میکروسکوپی را از بین می برند یا مانع رشد آنها می شوند.

آنها شامل مجموعه ای از داروهای شگفت انگیز هستند و برای درمان بیماری های ناشی از موجودات میکروسکوپی استفاده می شوند.

داروهای ضد میکروبی نمی توانند بیماری های ویروسی مانند سرماخوردگی، آنفولانزا و به طور کلی را درمان کنند.

این مقاله توضیح می دهد که عوامل ضد عفونی چیست، چگونه کار می کنند، علائم احتمالی و اقدامات ضد عفونی.

حقایق سریع در مورد عوامل ضد عفونی

• الکساندر فلمینگ پنی سیلین، آنتی توکسین طبیعی اصلی را در سال 1928 کشف کرد.

• ضد عفونت ها نمی توانند با بیماری های ویروسی مبارزه کنند.

• فلمینگ انتظار افزایش مخالفت با عفونت ها را دارد.

• عوامل ضد عفونی رشد میکروب ها را از بین می برند یا کند می کنند.

• علائم ممکن است شامل شل شدن روده، سوزش سر دل و حالت تهوع باشد.

ضد میکروبی ها چیست؟

یک عنوان اضافه کنید

عوامل ضد میکروبی

داروهای ضد میکروبی یک نسخه معمولی هستند که متخصصان برای مبارزه با ارگانیسم های میکروسکوپی توصیه می کنند.

ضد میکروبی ها داروهای شگفت انگیزی هستند که با آلاینده های خاصی مبارزه می کنند و در صورت استفاده مناسب می توانند جان انسان ها را نجات دهند. آنها یا از تولید مثل میکروارگانیسم ها جلوگیری می کنند یا آنها را از بین می برند.

قبل از اینکه میکروارگانیسم ها بتوانند تکثیر شوند و عوارض جانبی ایجاد کنند، چارچوب آسیب ناپذیر معمولا می تواند آنها را از بین ببرد. پلاکت‌های سفید (WBC) به ارگانیسم‌های میکروسکوپی مضر حمله می‌کنند و صرف نظر از اینکه آیا عوارض جانبی رخ می‌دهند، چارچوب مقاوم به طور کلی می‌تواند سازگار شده و از بیماری جلوگیری کند.

با این حال، هر چند وقت یک بار، میزان میکروب های خطرناک بسیار زیاد است و چارچوب مقاوم نمی تواند با همه آنها مبارزه کند. عوامل ضد عفونی در این شرایط ارزشمند هستند.

ضد میکروبی اصلی پنی سیلین بود. عوامل ضد عفونی مبتنی بر پنی سیلین، به عنوان مثال، آمپی سیلین، آموکسی سیلین و پنی سیلین G، هنوز برای درمان طیف وسیعی از آلودگی ها در دسترس هستند و مدت زیادی است که در دسترس هستند.

انواع مختلفی از ضد میکروبی های امروزی در دسترس هستند و معمولاً در بسیاری از کشورها فقط به صورت محلول در دسترس هستند. ضد میکروبی های موضعی در کرم ها و درمان های بدون نسخه در دسترس هستند.

گرفتگی

برخی از متخصصان ترمیم نگران هستند که مردم از داروهای ضد عفونی بیش از حد استفاده کنند. آنها همچنین تصور می کنند که این سوء استفاده به ایجاد تعدادی از بیماری های باکتریایی کمک می کند که در برابر نسخه های ضد باکتری غیرقابل نفوذ می شوند.

همانطور که توسط مرکز کنترل بیماری (CDC) نشان داده شده است، استفاده نادرست سرپایی از آنتی توکسین ها یک مشکل خاص است. به نظر می رسد استفاده از ضد میکروبی در مناطق خاصی مانند جنوب شرقی بیشتر باشد.

استفاده از کارباپنم ها، یک کلاس قابل توجه از آنتی توکسین های خط آخر، از سال 2007 تا 2010 بطور اساسی گسترش یافت.

الکساندر فلمینگ، در سخنرانی خود برای دریافت جایزه نوبل در سال 1945، بیان کرد:

در این مرحله این خطر وجود دارد که فرد بیهوش ممکن است کمتر از دوز مصرف کند و با قرار دادن بدن خود در معرض مقادیر غیر کشنده دارو، او را ایمن کند.

همانطور که مردی که آنتی‌توکسین اصلی را کشف کرد حدود 70 سال پیش پیش‌بینی کرد، مقاومت در برابر آرام‌بخشی در حال عادی شدن است.

عوامل ضد عفونی چگونه عمل می کنند؟

انواع مختلفی از آنتی توکسین ها وجود دارد که به دو روش متفاوت عمل می کنند:

• یک ضد میکروبی باکتری کش مانند پنی سیلین موجودات میکروسکوپی را از بین می برد. این داروها، به عنوان یک قاعده، یا با ترتیب تقسیم سلولی باکتریایی یا با ماده سلولی آن تداخل دارند.

• باکتریواستاتیک از تولید مثل ارگانیسم های میکروسکوپی جلوگیری می کند.

استخدام

یک عنوان اضافه کنید

عوامل ضد عفونی قادر به مقابله با عفونت نیستند.

یک متخصص آنتی توکسین را برای درمان آلودگی باکتریایی توصیه می کند. در برابر عفونت ها موفق نیست.

دانستن اینکه آیا یک آلودگی داده شده باکتریایی یا ویروسی است به درمان مناسب آن کمک می کند.

عفونت‌ها باعث بیشتر بیماری‌های دستگاه تنفسی فوقانی می‌شوند (به عنوان مثال، سرماخوردگی و آنفولانزای URTIs. ضد عفونی‌ها این عفونت‌ها را خنثی نمی‌کنند.

در صورتی که افراد از آنتی‌توکسین‌ها سوء استفاده کنند یا به اشتباه از آن‌ها استفاده کنند، میکروارگانیسم‌ها می‌توانند ایمن باشند. این بدان معنی است که به نظر می رسد ضد عفونت در برابر این نوع باکتری ها قدرت کمتری دارد زیرا باکتری فرصت بهبود موانع خود را داشته است.

متخصص می تواند یک ضد عفونی وسیع الطیف را برای درمان طیف وسیعی از آلودگی ها توصیه کند. دامنه محدود ضد عفونت به سادگی در برابر چندین نوع میکروارگانیسم متقاعد کننده است.

چندین ضد میکروبی به ارگانیسم های میکروسکوپی مصرف کننده اکسیژن حمله می کنند، در حالی که برخی دیگر میکروارگانیسم های بی هوازی را خنثی می کنند. موجودات میکروسکوپی قوی به اکسیژن نیاز دارند، اما موجودات بی هوازی نیازی به اکسیژن ندارند.

گاهی اوقات یک متخصص خدمات انسانی ممکن است به جای درمان آلودگی، عوامل ضد عفونی را برای جلوگیری از آن تجویز کند، همانطور که ممکن است قبل از یک روش پزشکی باشد. این استفاده “پیشگیرانه” از داروهای ضد عفونت است. افراد معمولاً از این ضد میکروبی ها قبل از یک عمل جراحی روده ای و ارتوپدی استفاده می کنند.

واکنش ها

عوامل ضد عفونی معمولاً عوارض جانبی ایجاد می کنند:

• اجرا می شود

• حالت تهوع

• استفراغ

• کهیر

• ناراحتی معده

• با عوامل ضد عفونی خاص یا مصرف تاخیری، بیماری های انگلی دهان، دستگاه گوارش و واژن

علائم کمتر عمده داروهای ضد عفونت عبارتند از:

• تشکیل سنگ کلیه هنگام مصرف سولفونامیدها

• لخته شدن غیرطبیعی خون هنگام مصرف چندین سفالوسپورین)

• حساسیت به نور روز، هنگام مصرف داروهای آنتی بیوتیک

• مشکل خونی هنگام مصرف تری متوپریم

• ناشنوایی هنگام مصرف اریترومایسین و آمینوگلیکوزیدها

تعداد کمی از افراد، به ویژه بزرگسالان با تجربه تر، ممکن است تشدید روده را تجربه کنند، که می تواند باعث شل شدن شدید روده شود.

در موارد کمتر رایج، پنی سیلین ها، سفالوسپورین ها و اریترومایسین نیز می توانند باعث تحریک داخلی شوند.

حساسیت مفرط

برخی از افراد ممکن است نسبت به عوامل ضد عفونی، به ویژه پنی سیلین ها، واکنش حساسیت نشان دهند. علائم ممکن است شامل بثورات پوستی، تورم زبان و صورت و مشکل در آرامش باشد.

واکنش های حساسیت نامطلوب به عوامل ضد عفونی می تواند واکنش های حساسیت شدید سریع یا تاخیری باشد.

هرکسی که واکنش حساسیت به یک ضد عفونی دارد باید به متخصص PCP یا داروی خود اطلاع دهد. پاسخ های ضد میکروبی می تواند شوخی نداشته باشد و گاهی کشنده باشد. به این واکنش های آنافیلاکتیک می گویند.

افرادی که ظرفیت کبد یا کلیه آنها کاهش یافته است باید در استفاده از داروهای ضد میکروبی احتیاط کنند. این ممکن است بر انواع عوامل ضد عفونی که می توانند استفاده کنند یا دوز دریافتی آنها تأثیر بگذارد.

به همین ترتیب، زنان باردار یا شیرده باید در مورد بهترین داروهای ضد عفونت با یک متخصص صحبت کنند.

تعاونی ها

افرادی که داروهای ضد عفونی مصرف می کنند نباید بدون مشورت با متخصص از داروهای مختلف یا داروهای خانگی استفاده کنند. برخی از داروهای OTC نیز می توانند با داروهای ضد عفونی تداخل داشته باشند.

چندین متخصص پیشنهاد می کنند که آنتی توکسین ها ممکن است کفایت ضد بارداری های خوراکی را کاهش دهند. به هر حال، تحقیقات به طور کلی به آن کمک نمی کند.

در هر صورت، افرادی که دچار شل شدن روده و ترشحات می شوند یا داروهای پیشگیرانه خوراکی خود را در طول بیماری ناراحتی معده مصرف نمی کنند، ممکن است متوجه شوند که کفایت آن کاهش می یابد.

در این شرایط با خیال راحت بازی کنید.

دستورالعمل استفاده

یک عنوان اضافه کنید

متخصص آنتی توکسین

افراد نباید دوره آنتی توکسین را تا حدی متوقف کنند. اگر همه چیز شکست خورد، آنها می توانند برای مشاوره به PCP خود مراجعه کنند.

افراد اغلب داروهای ضد عفونت را از طریق دهان مصرف می کنند. با این حال، پزشکان می‌توانند آن‌ها را از طریق انفوزیون تجویز کنند یا به طور قانونی آن‌ها را روی قسمت بیمار بدن اعمال کنند.

اکثر داروهای ضد عفونت پس از چند ساعت شروع به مبارزه با بیماری می کنند. کل دوره نسخه را برای پیش بینی رسیدن سرایت کامل کنید.

قطع نسخه قبل از اتمام دوره، خطر نفوذ ناپذیر شدن میکروب ها به داروهای آینده را به همراه دارد. آنهایی که زنده می مانند تا حدی در معرض ضد عفونت قرار گرفته اند و بنابراین می توانند محافظت در برابر آن ایجاد کنند.


فرد باید دوره درمان ضد میکروبی را حتی پس از مشاهده بهبودی در قرائت ها تکمیل کند.

سعی کنید چندین آنتی توکسین را با غذاها و نوشیدنی های خاص مصرف نکنید. دیگران را با معده خالی، حدود یک ساعت قبل از شام یا 2 ساعت بعد از آن مصرف کنید. دستورالعمل ها را دقیقاً دنبال کنید تا دارو زنده بماند. افرادی که مترونیدازول مصرف می کنند نباید الکل مصرف کنند.

هنگام مصرف داروهای آنتی بیوتیک از مصرف لبنیات خودداری کنید، زیرا می توانند در جذب دارو اختلال ایجاد کنند.