سندرم تخمدان با چهار برابر بیشتر خطر بیماری قلبی مرتبط است

تقریباً یک زن از هر هشت زن در سراسر جهان با سندرم تخمدان متابولیک پلی اندوکرین (PMOS) زندگی می کند که قبلاً به عنوان سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) شناخته می شد.1 اگرچه این بیماری سیستم های متعددی را در بدن تحت تاثیر قرار می دهد، اما مراقبت در طول سال های باروری اغلب بر مشهودترین مشکلات از جمله چرخه های قاعدگی نامنظم، آکنه، رشد موهای ناخواسته و مشکل در باردار شدن متمرکز است.
سلامت قلب و عروق بسیار کمتر مورد توجه قرار می گیرد، به ویژه در بین زنان 20 تا 30 ساله، زمانی که بیماری قلبی مشکلی برای مدت طولانی در زندگی به نظر می رسد. با این حال، یک مطالعه کوهورت در مقیاس بزرگ جدید که در The Lancet Obstetrics, Gynecology و Women’s Health منتشر شده است، نشان میدهد که کادربندی شایسته نگاه دیگری است. محققان دریافتند که تشخیص PMOS با نرخ قابل توجهی بالاتر بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک مرتبط است.2
آنچه محققان در مورد PMOS و بیماری شریانی یافته اند
پزشکان برای سالها میدانستند که زنان مبتلا به PMOS بیشتر در معرض فشار خون بالا، کلسترول بالا، قند خون بالا و وزن اضافی در اطراف وسط هستند. چیزی که نامشخص باقی میماند این است که آیا این نمایه خطر افزایش یافته به موارد واقعیتر بیماری آترواسکلروتیک قلبی ترجمه میشود یا خیر، اصطلاحی برای آسیبی که هنگام ایجاد پلاک در شریانها و محدود کردن جریان خون رخ میدهد.3
• تحقیقات قبلی بدون حل و فصل به همین جهت اشاره کرد – مطالعات اغلب با حجم نمونه کوچک، طرحهای مقطعی که فقط یک نقطه از زمان را در بر میگیرند، تعاریف متناقض از PMOS و پیامدهای قلبی عروقی، دادههای گزارششده توسط خود، یا تنظیم ناکافی برای عوامل مخدوشکننده مانند مصرف دارو محدود شدهاند.
محققان شواهدی را که دستورالعملهای بینالمللی PCOS در سال 2023 را شکل دادند، دوباره بررسی کردند. هنگامی که نتایج پنج مطالعه قبلی ادغام شد، هیچ ارتباط واضحی با بیماری کلی قلبی عروقی ظاهر نشد. با این حال، نویسندگان مرور هشدار دادند که مطالعات در روشها و تعاریف آنها بسیار متفاوت است تا از یک نتیجهگیری محکم پشتیبانی کند.
• این تحلیل برای ارائه پاسخ واضح تری طراحی شده است – محققان ادعاهای بیمه ای را که بین سال های 2000 تا 2022 ثبت شده بود، گرفتند. برای شمارش، یک زن باید بین 18 تا 50 سال سن داشته باشد، تشخیص PMOS ثبت شده داشته باشد و قبل از شروع مطالعه، هیچ سابقه بیماری شریانی نداشته باشد. آخرین شرط این است که مقایسه را تمیز نگه می دارد. هر مشکل قلبی یا شریانی که در اینجا ذکر شد جدید بود، نه چیزی که از قبل منتقل شده باشد.
هر زن مبتلا به PMOS با پنج زن هم سن که برای معاینه معمول سالانه مراجعه کرده بودند، مطابقت داده شد که در مجموع 413450 زن مبتلا به این عارضه و 2067250 زن بدون این عارضه بودند. تطابق سنی چیزی است که چنین مقایسه ای را منصفانه می کند، زیرا شانس بیماری شریانی تنها با افزایش سن افزایش می یابد.
میانگین سنی در هر دو گروه کمی بیش از 31 سال بود، که این یافته ها را در سال های باروری به جای دهه های پس از یائسگی زمانی که بیماری قلبی انتظار می رود، قرار داد. این زنان به طور متوسط حدود 3.7 سال پیگیری شدند و برخی از آنها تا 21 سال در پایگاه داده ماندند. در این مقیاس، بعید است که نتیجه یک نمونه کوچک عجیب باشد.
• تفاوت بین گروه ها معنی دار بود – پس از تطبیق با شرایط پزشکی، مصرف دارو و سایر عوامل مرتبط، زنان مبتلا به PMOS در مقایسه با زنان بدون آن، 4.4 برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک بودند که رقم واقعی بین 4.2 تا 4.6 است. خطر بالاتر در چندین نوع بیماری شریانی از جمله حمله قلبی، سکته مغزی و سایر مشکلات ناشی از کاهش جریان خون رخ می دهد.
• پوشش نظرسنجی اعدادی را برای این نتایج فردی قرار می دهد – زنان مبتلا به PMOS تقریباً 3.5 برابر بیشتر در معرض حمله قلبی و 3.5 برابر بیشتر در معرض سکته مغزی ایسکمیک بودند.
همچنین احتمال حمله ایسکمیک گذرا، که انسداد موقت جریان خون به مغز است، یا ابتلا به بیماری شریان محیطی، تنگ شدن شریانهایی که اندامها را تأمین میکنند، در آنها پنج برابر بیشتر است.در طی 10 سال، حدود 12 درصد از زنان مبتلا به PMOS در مقایسه با حدود 4 درصد از زنان بدون این بیماری، به بیماری قلبی یا عروقی مبتلا شدند.
• عوامل خطر سنتی قلبی عروقی تنها بخشی از این تفاوت را توضیح می دهند – موارد جدید فشار خون بالا، کلسترول بالا، دیابت نوع 2 و چاقی تقریباً 36 درصد از ارتباط بین PMOS و بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک را تشکیل می دهند.
نرخ بالای رویداد را نمی توان به طور کامل با مشکلات متابولیکی که قبلاً برای همراهی با این بیماری شناخته شده است، توضیح داد، و محققان را به توصیف PMOS به عنوان یک عامل افزایش دهنده خطر قلبی عروقی به خودی خود واداشت.
بر این اساس، آنها توصیه کردند که این رابطه حتی با بیمارانی که عوامل خطر سنتی مانند فشار خون بالا، دیابت نوع 2، ناباروری یا چاقی ندارند، مورد بحث قرار گیرد.
• چه اعدادی می توانند و چه چیزی نمی توانند به شما بگویند – از آنجا که این یک تجزیه و تحلیل مشاهده ای از ادعاهای بیمه بود، به جای اینکه ثابت کند که PMOS مستقیماً باعث بیماری قلبی عروقی می شود، ارتباطی ایجاد می کند و بسیاری از زنان مبتلا به PMOS هرگز به آن مبتلا نمی شوند.
این گروه نیز کاملاً پیش از یائسگی بود، و نویسندگان می نویسند که مطالعات طولی آینده باید این جمعیت را از طریق یائسگی دنبال کنند. در این محدوده ها، اندازه گروه و میزان سازگاری، رد یافته ها را دشوار می کند.
نویسندگان می گویند که نتایج آنها به نیاز به غربالگری زودهنگام، مشاوره و پیگیری طولانی مدت در این جمعیت، از سال های باروری اشاره دارد.
این وضعیت هرگز برای کیست تخمدان نبوده است
هنگامی که PMOS به عنوان یک وضعیت چند سیستمی در نظر گرفته شود، این خطر قلبی عروقی گسترده تر منطقی تر است. تغییر نام از PCOS به PMOS از یک مقاله خط مشی بهداشتی منتشر شده در The Lancet در ماه مه 2026، که در آن 56 سازمان دانشگاهی، بالینی و بیمار در یک فرآیند اجماع جهانی چند مرحلهای برای تغییر نامی شرکت کردند که برای چندین دهه وضعیت را نادرست معرفی کرده بود، شرکت کردند.4
• نام اصلی تصویر گمراه کننده ای از ایالت ایجاد کرد – اصطلاح “تخمدان پلی کیستیک” به معنای وجود کیست های پاتولوژیک تخمدان است، اگرچه این کیست ها ویژگی مشخص کننده بیماری نیستند. یافتههای اولتراسوند اغلب چندین فولیکول آنترال کوچک را نشان میدهند که کیسههایی حاوی تخمهایی هستند که قبل از رسیدن به بلوغ رشد نکردهاند زیرا سیگنالدهی هورمونی مختل شده است.
سیستم غدد درون ریز سیگنال های هورمونی را در بدن هماهنگ می کند، در حالی که سیستم متابولیک نحوه تبدیل مواد مغذی و استفاده برای انرژی را تنظیم می کند.PMOS بر هر دو سیستم تأثیر می گذارد، و این وضعیت را بسیار گسترده تر از یک اختلال تخمدانی یا تولید مثلی به تنهایی می کند.
• اصطلاحات قدیمی بر تشخیص و مراقبت تأثیر گذاشت – بر اساس سند اجماع، سردرگمی پیرامون نام PCOS به تاخیر در تشخیص، ارتباط ضعیف بین بیماران و پزشکان و نارضایتی از مراقبت کمک کرده است.تا 70 درصد از افراد مبتلا تشخیص داده نشده باقی می مانند.
تأکید بر باروری نیز باعث انگ می شود، به ویژه در فرهنگ هایی که باروری اهمیت اجتماعی زیادی دارد.بسیاری از زنان ناراحتی مربوط به نام و نحوه ای که در درجه اول در اطراف تخمدان ها و توانایی باردار شدن را نشان می دهد، گزارش می دهند.
• حمایت از نام جدید در میان بیماران و پزشکان گسترده بود- محققان 14360 پاسخ نظرسنجی را از افراد مبتلا به این بیماری و از متخصصان بهداشت جمع آوری کردند.تقریباً 86٪ از افراد مبتلا به این بیماری و 71٪ از متخصصان بهداشت از جایگزینی PCOS با نام دقیق تر پشتیبانی کردند.بیماران بیشترین ارزش را برای کاهش انگ قائل هستند، در حالی که متخصصان بهداشت دقت علمی را در اولویت قرار می دهند.
• هر قسمت از نام جدید نشان دهنده یک ویژگی کلیدی ایالت است – “پلی اندوکرین” دخالت چندین سیستم هورمونی را تشخیص می دهد.”متابولیک” نقش اصلی انسولین و تنظیم قند خون را تشخیص می دهد.”تخمدان” اجزای تولید مثل را بدون وجود کیست های پاتولوژیک حفظ می کند.ویژگی های مستند شده در پایگاه شواهد به چهار گروه تقسیم می شوند:
◦ متابولیک – چاقی، اختلال قند خون، دیابت نوع 2، فشار خون بالا، دیس لیپیدمی، کبد چرب، بیماری های قلبی عروقی و آپنه خواب
◦ تولید مثل – اختلالات تخمک گذاری، سیکل قاعدگی نامنظم، ناباروری، عوارض بارداری و سرطان آندومتر
◦ از نظر روانی – افسردگی، اضطراب، کیفیت پایین زندگی و اختلالات خوردن
◦ پوست – آکنه، آلوپسی (نازک شدن یا ریزش مو در پوست سر) و هیرسوتیسم (رشد موی درشت با الگوی مردانه، مانند روی صورت، سینه یا پشت)
• مشکلات متابولیک از ابتدا تحت شرایط هستند – مقاله اجماع، ناهنجاری های متابولیک را به عنوان اساس PMOS توصیف می کند، از منشاء ژنتیکی آن گرفته تا علائمی که زنان متوجه آن می شوند، با مقاومت به انسولین محوری است که حدود 85٪ از زنان مبتلا به PMOS را تحت تاثیر قرار می دهد.
وقتی سلولها به انسولین پاسخ ضعیفی میدهند، لوزالمعده با ترشح بیشتر انسولین آن را جبران میکند. این انسولین اضافی، تولید آندروژن را تامین میکند، که سپس همراه با التهاب با درجه پایین، اختلال در سیگنالدهی از بافت چربی و یک سیستم پاسخ استرس بیش از حد فعال برای ایجاد اختلال در عملکرد متابولیک که شرایط را تعیین میکند، کار میکند.
• تعریف گسترده تر پیوند قلبی عروقی را نیز روشن می کند – مقاله اجماع اشاره می کند که عوارض قلبی متابولیک در PMOS شایع تر است و به خطر قلبی عروقی کمک می کند. این گزارش به شواهدی اشاره میکند که عمدتاً از زنان پیش از یائسگی گرفته شده است که احتمال بیشتری از بیماریهای قلبی عروقی، حمله قلبی و سکته مغزی را در میان زنان مبتلا نشان میدهند.
5 گام عملی برای حفظ سلامت متابولیک و قلب با PMOS
غربالگری جایی است که نویسندگان مطالعه تاکید خود را دارند – ارزیابی اولیه سلامت قلب برای زنان مبتلا به PMOS و نظارت که در طول زمان ادامه دارد. زنان مبتلا به PMOS چه کار دیگری می توانند بین قرار ملاقات انجام دهند؟ استراتژیهای زیر بر روی جنبه متابولیک این بیماری، همراه با سیگنالدهی هورمون روده تمرکز دارند که نحوه نمایش PMOS را شکل میدهند.
1. به سلول های خود سوختی بدهید که با آن کار می کنند – آنچه می خورید هر روز سیگنال های هورمونی و قند خون شما را شکل می دهد و آن را به کاربردی ترین مکان برای شروع تبدیل می کند. قند خون پایدار و انرژی سلولی قابل اعتماد مهمتر از رژیم های غذایی افراطی است. محدودیت شدید کربوهیدرات در طول زمان نتیجه معکوس دارد و باعث کاهش استرس و کاهش تولید ATP به جای بهبود سلامت متابولیک می شود.
گلوکز سوختی است که سلولهای شما به بهترین شکل با آن کار میکنند و بیشتر بزرگسالان با مصرف حدود 250 گرم کربوهیدرات در روز به خوبی عمل میکنند. اگر احساس میکنید هضم شما ضعیف است، با نفخ مکرر یا حرکات نامنظم روده، از ملایمترین منابع کربوهیدراتها مانند میوه و برنج سفید شروع کنید و از همانجا افزایش دهید.
سپس غذاهایی را که بیشترین بار التهابی را ایجاد می کنند، کاهش دهید، از جمله غذاهای فوق فرآوری شده، غذاهای رستورانی، و روغن دانه هایی مانند روغن سویا، ذرت، کانولا، آفتابگردان و روغن پنبه دانه.
اسید لینولئیک (LA) حاصل از این روغن ها در بافت بدن تجمع می یابد و می تواند عملکرد میتوکندری را به خطر بیندازد. میتوکندری ها نیروگاه های میکروسکوپی در سلول های شما هستند. هنگامی که آنها ضعیف کار می کنند، سیگنال دهی هورمونی، کنترل قند خون و التهاب تحت تأثیر قرار می گیرند – همان گروهی از مشکلات که زمینه ساز PMOS هستند. مصرف LA خود را کمتر از 5 گرم در روز نگه دارید و از جایگزین های سالم تری مانند کره، پیه و روغن گیاهی استفاده کنید.
2. هر روز پیاده روی کنید و هر هفته به کار قدرتی اضافه کنید – عضله جایی است که بیشتر از قند خون شما استفاده می شود، به همین دلیل است که فعالیت منظم با حساسیت بهتر به انسولین همراه است.
حدود 60 دقیقه پیاده روی در روز یک هدف معقول است، و لزومی ندارد که در یک بلوک اتفاق بیفتد – دو پیاده روی 30 دقیقه ای یا سه پیاده روی 20 دقیقه ای کار می کند، و اگر تازه شروع به ورزش کرده اید، پیاده روی کوتاه نقطه شروع مناسبی است. 30 تا 60 دقیقه تمرین قدرتی در هفته برای همه گروه های عضلانی اصلی اضافه کنید.
3. قرار گرفتن در معرض پلاستیک های مختل کننده هورمون را کاهش دهید بسیاری از زنان مبتلا به PMOS دارای سطوح بالای استروژن همراه با آندروژن های بالا هستند و پلاستیک های روزانه ممکن است به این بار اضافه کنند.5 پلاستیک ها به عنوان بیگانه استروژن عمل می کنند، ترکیبات مصنوعی که استروژن را تقلید می کنند و گیرنده های استروژن را درگیر می کنند. فتالات ها در بسته بندی مواد غذایی، محصولات مراقبت شخصی و کالاهای خانگی در این گروه قرار می گیرند. در اینجا روش هایی برای کاهش حجم کاری روزانه آورده شده است:
◦ مواد غذایی را به جای پلاستیک در شیشه یا فولاد ضد زنگ نگهداری کنید
◦ به جای خرید بطری آب، یک بطری فلزی یا شیشه ای را دوباره پر کنید
◦ غذا را در پلاستیک در مایکروویو قرار ندهید
◦ لباس های ساخته شده از الیاف طبیعی را انتخاب کنید
◦ از محصولات مراقبت شخصی و پاک کننده های خانگی که شامل عطرهای مصنوعی هستند صرف نظر کنید
برخی از زنان همچنین در مورد پروژسترون طبیعی با پزشک خود به عنوان راهی برای رفع تعادل استروژن-پروژسترون صحبت می کنند، که ارزش گفت و گو با فردی که سابقه شما را دارد دارد.
4. با سلامت روان خود به عنوان بخشی از تصویر رفتار کنید – استرس مزمن می تواند چندین مشکل مرتبط با PMOS را برای مدیریت دشوارتر کند. افزایش مداوم هورمون های استرس با اختلال در کنترل قند خون مرتبط است.6 و خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی بیشتر است.7 این امر مدیریت استرس را به جای یک مکمل سلامت جداگانه، بخشی از تصویر متابولیک بزرگتر می کند. استراتژی های مفید عبارتند از:
◦ دریافت نور خورشید صبحگاهی برای تقویت ریتم شبانه روزی و حمایت از خواب سالم
◦ تمرین تمرکز حواس یا مدیتیشن
◦ حفظ یک برنامه خواب ثابت
◦ استفاده از مشاوره یا حمایت عاطفی در صورت نیاز
◦ کاهش نور صفحه نمایش و تحریک محتوا در اواخر شب
5. از محیط روده خود حمایت کنید – میکروبیوم روده به طور فزاینده ای در PMOS مورد مطالعه قرار می گیرد، زیرا تغییرات در باکتری های روده و التهاب روده می تواند بر حساسیت به انسولین، فعالیت ایمنی و متابولیسم هورمون تأثیر بگذارد.8 یکی از گزینههایی که ارزش بررسی دارد، پستبیوتیکها است که ترکیباتی را که توسط باکتریهای مفید تولید میشوند به جای خود موجودات زنده، فراهم میکنند.
از آنجایی که پستبیوتیکها به باکتریهای زندهای که از هضم جان سالم به در میبرند و در روده مینشینند متکی نیستند، راه مستقیمتری برای ارائه برخی از مواد مرتبط با یک میکروبیوم سالم ارائه میدهند.9 تحقیقات نشان می دهد که برخی از ترکیبات پس از بیوتیک می توانند به حفظ سد روده، کاهش سیگنال های التهابی و بهبود جنبه های متابولیسم گلوکز کمک کنند.10
یکی از نمونه های مطالعه شده بهتر از Akkermansia muciniphila آمده است. تحقیقات نشان می دهد که در فرم پاستوریزه خود، این باکتری پروتئینی به نام Amuc_1100 را حفظ می کند که می تواند از پوشش روده حمایت کرده و استرس التهابی را کاهش دهد.11 اگر به دنبال یک مکمل پس از بیوتیک هستید، با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد اینکه آیا این مکمل با علائم، داروها و برنامه کلی درمان شما مطابقت دارد یا خیر صحبت کنید.
توجه: تحقیقات مربوط به سبک زندگی و مکملها که در اینجا توضیح داده شده است – از جمله یافتههای پس از بیوتیک و آکرمانزیا – عمدتاً از مطالعات آزمایشگاهی، حیوانی و انسانی اولیه آمده است و ممکن است برای همه افراد اعمال نشود.
سوالات متداول در مورد PMOS و سلامت قلب
س: PMOS چیست و چه تفاوتی با PCOS دارد؟
الف: PMOS مخفف سندرم تخمدان متابولیک پلی اندوکرین است، نام جدیدی برای آنچه قبلاً سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) نامیده می شد. نام به روز شده نشان می دهد که این بیماری بر سیستم های هورمونی و متابولیک بدن تأثیر می گذارد، در حالی که نام قدیمی تر به طور گمراه کننده ای نشان می دهد که کیست تخمدان ویژگی تعیین کننده است.
س: آیا PMOS خطر بیماری قلبی را افزایش می دهد؟
الف: یک مطالعه کوهورت ارائه شده در Lancet نشان داد که زنان مبتلا به PMOS به طور قابل توجهی نسبت به زنان بدون این عارضه نسبت به بیماریهای قلبی عروقی آترواسکلروتیک بالاتری داشتند. این ارتباط شامل بیماری عروق کرونر، بیماری مرتبط با سکته مغزی و بیماری شریان محیطی بود، حتی پس از اینکه محققان سایر عوامل خطر قلبی عروقی را تنظیم کردند.
س: PMOS چقدر خطر بیماری قلبی را افزایش می دهد؟
الف: زنان مبتلا به PMOS در این مطالعه 4.4 برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک بودند. نتایج جداگانه همچنین نرخ بالاتر حمله قلبی، سکته مغزی ایسکمیک، حمله ایسکمیک گذرا و بیماری شریان محیطی را نشان داد.
س: آیا زنان مبتلا به PMOS می توانند حتی بدون چاقی یا دیابت دچار مشکلات قلبی عروقی شوند؟
الف: بله عوامل خطر سنتی، از جمله فشار خون بالا، کلسترول بالا، دیابت نوع 2 و چاقی، تنها حدود 36 درصد از ارتباط بین PMOS و بیماری های قلبی عروقی را توضیح می دهند. به همین دلیل است که محققان توصیه می کنند در مورد خطرات قلبی عروقی حتی با زنانی که این علائم هشدار دهنده سنتی را ندارند، بحث شود.
س: زنان مبتلا به PMOS در مورد جنبه متابولیک این بیماری چه کاری می توانند انجام دهند؟
الف: با عواملی که می توانید هر روز کنترل کنید شروع کنید، به ویژه کنترل قند خون، فعالیت بدنی، استرس و سلامت کلی متابولیک. کربوهیدرات ها را از غذاهای کامل انتخاب کنید، روغن دانه های حاوی اسید لینولئیک بالا را محدود کنید، روزانه حدود یک ساعت پیاده روی کنید و هر هفته 30 تا 60 دقیقه تمرین قدرتی اضافه کنید.
کاهش قرار گرفتن در معرض xenoestrogens همچنین می تواند به کاهش اختلالات هورمونی غیر ضروری کمک کند و مدیریت استرس تعادل هورمونی و التهابی را که استرس مختل می کند، برطرف می کند. اینها با هم، به جای هر علامت واحدی، از جنبه متابولیک تصویر حمایت می کنند.
این مقاله فقط برای مقاصد اطلاعاتی است و توصیه پزشکی نیست.قبل از ایجاد هر گونه تغییر در رژیم سلامت خود با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی واجد شرایط مشورت کنید.




