سلامتی در برابر بیماری

قبل از اینکه بیماری انسانی مورد بحث قرار گیرد، باید معانی اصطلاحات سلامت، تناسب اندام، بیماری و بیماری را در نظر گرفت. سلامت را می توان از نظر تئوری بر حسب مقادیر اندازه گیری شده مشخص تعریف کرد. به عنوان مثال، فردی با دمای طبیعی بدن، ضربان قلب و تعداد تنفس، فشار خون، قد،

وزن، حدت بینایی، حساسیت شنوایی و سایر موارد قابل اندازه گیری عادی

ویژگی ها را می توان سالم نامید. اما نرمال به چه معناست و چگونه ایجاد می شود؟ به خوبی شناخته شده است که اگر دمای تعداد زیادی از افراد فعال و احتمالاً سالم اندازه گیری شود، همه دماها به 98.6 درجه فارنهایت (37 درجه سانتیگراد) نزدیک می شوند. اکثریت قریب به اتفاق این مقادیر بین 98.4 درجه فارنهایت (36.9 درجه سانتیگراد) و 98.8 درجه فارنهایت (37.1 درجه سانتیگراد) قرار خواهند گرفت. بنابراین، سلامت را می توان تا حدی به عنوان داشتن دمایی در این محدوده باریک تعریف کرد. به طور مشابه، می توان یک محدوده طبیعی برای ضربان قلب، فشار خون و قد ایجاد کرد. با این حال، در برخی از افراد سالم، دمای بدن ممکن است زیر 98.4 درجه فارنهایت یا بالاتر از 98.8 درجه فارنهایت متفاوت باشد. این دماهای پایین و بالا خارج از محدوده های تعریف شده در بالا به عنوان طبیعی هستند و نمونه هایی از تنوع بیولوژیکی هستند.

اصطلاح آمادگی جسمانی، اگرچه معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد، تعریف آن نیز بسیار دشوار است. به طور کلی به وضعیت حفظ بهینه قدرت عضلانی، عملکرد مناسب اندام های داخلی و نشاط جوانی اشاره دارد. ورزشکار قهرمان، که آماده است نه تنها با استرس های معمولی زندگی، بلکه برای مقابله با استرس های خارق العاده نیز مقابله کند، مفهوم آمادگی جسمانی را مثال می زند. داشتن شرایط بدنی خوب به این معنی است که توانایی شنا کردن یک مایل برای نجات جان خود را داشته باشید یا زمانی که خودرو در طوفان خراب می شود از طریق بارش برف به خانه برسید. برخی از کارشناسان تناسب اندام اصرار دارند که یک وضعیت سالم مستلزم آن است که فرد در شرایط فیزیکی عالی باشد. آنها ترجیح می دهند که طیف سلامت و بیماری را به (1) سلامت، (2) عدم وجود بیماری و (3) بیماری تقسیم کنند. به گفته آنها کسانی که در شرایط عالی قرار ندارند و از نظر جسمی سالم نیستند را نمی توان تنها به دلیل نداشتن بیماری سالم دانست.

سلامتی بیش از تناسب اندام بدنی را شامل می شود، همانطور که به آن اشاره می کند سلامت روانی و عاطفی. آیا باید یک فرد عصبانی، ناامید و از نظر عاطفی ناپایدار در شرایط فیزیکی عالی، سالم نامیده شود؟ مطمئناً نمی توان این فرد را به عنوان عملکرد مؤثر در هماهنگی کامل با محیط توصیف کرد. در واقع، چنین فردی از قضاوت خوب و پاسخ منطقی ناتوان است. بنابراین، سلامتی صرفاً فقدان بیماری یا بیماری نیست، بلکه شامل توانایی عملکرد هماهنگ با محیط و برآوردن خواسته‌های معمول و گاه غیرعادی زندگی روزمره است.

سلامتی یک حالت ساکن نیست، بلکه مجموعه‌ای سیال از رفاه جسمی و عاطفی است که دائماً در معرض چالش‌های درونی و بیرونی مانند اضطراب، کار بیش از حد، تغییر دمای بیرونی، استرس مکانیکی و عوامل عفونی است. این شرایط دائما در حال تغییر مستلزم تنظیم عملکرد سیستم های مختلف بدن است. مکانیسم ها دائماً برای حفظ یک محیط داخلی ثابت به نام دانشمند فرانسوی کلود برنارد کار می کنند محیط داخلی. حفظ این محیط داخلی نسبتا ثابت به عنوان شناخته شده است هموستاز به عنوان مثال، در یک روز گرم تابستان، بدن برای حفظ دمای طبیعی خود یعنی 98.6 درجه فارنهایت (37 درجه سانتیگراد) به چالش کشیده می شود. تعریق مکانیسمی است که توسط آن پوست مرطوب نگه داشته می شود. با تبخیر رطوبت، گرما با سرعت بیشتری از دست می رود. بنابراین، یک روز گرم یک چالش برای هموستاز است. در یک روز سرد ممکن است برآمدگی غاز ایجاد شود، نمونه ای از پاسخ هموستاتیک که بازگشتی به مکانیسم های پایین حیوان است. در اجداد پوست پوش انسان، محیط بیرونی سرد باعث می‌شد که تک تک ساقه‌های مو بالا بیایند و در واقع عایق سنگین‌تر و ضخیم‌تری بدن در برابر سرمای خارجی ایجاد کنند. انسان ها هنوز هم این واکنش بدوی را ایجاد می کنند، اما متأسفانه فاقد پوستی مجلل برای محافظت از خود هستند.

اساساً متابولیسم شامل کلیه فرآیندهای فیزیکی و شیمیایی است که سلول ها توسط آنها تولید و نگهداری می شوند. تنظیم مایعات و الکترولیت ها، حفظ سطح پروتئین پلاسما مناسب برای ساخت و ترمیم سلول، و کنترل میزان قند (گلوکز) و چربی (لیپیدها) در خون به طوری که مقادیر کافی برای تمام فعالیت های انرژی سلول ها فراهم شود، در زیر این چتر گسترده گنجانده شده است.

این بیماری می تواند حاد، مزمن، بدخیم یا خوش خیم باشد. از میان این اصطلاحات، مزمن و حاد مربوط به طول مدت بیماری، بدخیم و خوش خیم به پتانسیل آنها برای ایجاد مرگ است.

ان روند بیماری حاد معمولاً به طور ناگهانی شروع می شود و به زودی به پایان می رسد. شارپ به عنوان مثال، آپاندیسیت با شروع ناگهانی تهوع، استفراغ و درد مشخص می شود که معمولاً در سمت راست پایین شکم قرار دارد. معمولاً نیاز به درمان فوری جراحی دارد. اصطلاح مزمن به فرآیندی اطلاق می شود که اغلب به تدریج شروع می شود و سپس برای مدت طولانی ادامه می یابد. برای مثال، کولیت اولسراتیو – یک بیماری التهابی با علت ناشناخته که محدود به روده بزرگ است – یک بیماری مزمن است. اوج فراوانی آن آغاز دهه دوم زندگی است. این بیماری با حملات مکرر اسهال خونی که از هفته ها تا چند ماه طول می کشد مشخص می شود. این حملات متناوب با دوره های بدون علامت است که می تواند از هفته ها تا سال ها طول بکشد.